Salat Doha of Salat al-Awwabin 
Salat Doha (Doha-gebed of Duha-gebed) - wordt ook Salat al-Awwabin genoemd - is een bevestigd vrijwillig gebed. Vaak wordt het ook het Ishraaq gebed genoemd, omdat het meteen na zonsopkomst verricht wordt en dus nadat de tijd van het Fadjr gebed is geëindigd. Salat Doha wordt een Soennah Mu'akkadah (bevestigd vrijwillig gebed) genoemd, omdat het gebed sterk wordt aanbevolen, maar niet verplicht is. 

Dhoh’aa of Doha gebed
Er zijn geleerden die aangeven dat het Dhoh’aa-gebed verschilt van het Ishraaq-gebed, ondanks dat de tijd kan overlappen. Echter volgens Shaykh Ibn Baaz wordt het gebed Ishraaq genoemd omdat het aan het begin van haar tijd wordt verricht en zei: 

“Het Ishraaq gebed is het Dhoh'aa gebed verricht aan het begin van haar tijd” (Madjmoe’ Fataawaa as-Shaykh Ibn Baaz, 11/401)

Tevens is vermeld dat het Doha-gebed een speciale plaats inneemt onder de niet-verplichte gebeden en dit komt omdat het gebed wordt gezien als een daad van lichamelijke liefdadigheid, die op spiritueel niveau gunstig is voor elk gewricht van het lichaam. De tijd om het Dhoh’aa gebed te verrichten is kort na het einde van de tijd van het Fadjr gebed - wanneer de zon een bepaalde hoogte heeft bereikt - en totdat vlak vóór de tijd van Salat ad-Dhzohr (Duhr-gebed). Shaykh Ibn 'Uthaymeen heeft hiervoor gemeld dat het gebed verricht kan worden een kwartier nadat de zon is opgekomen tot 10 minuten vóór het Duhr-gebed (ash-Sharh ul-Moemtic; boekdeel 4, blz. 122). 

Salat Doha staat ook bekend als Salat al-Awwabin wat bedoeld wordt als het gebed van degenen die vaak berouw tonen. Middels dit gebed wordt de rol aangegeven als teken voor oprecht berouw aan Allah (Subhanahu wa ta’ala). Over het aantal raka’aat van Salat ad-Dhoh’aa heeft Shaykh Ibn Baaz gezegd: 

“Het minimum – voor ad-Dhoh’aa – is twee raka’aat, en er is geen maximum aantal. Maar de Profeet (Sallallahu alaihi wa sallam) bad twee en vier raka’aat, en op de dag van de verovering van Mekkah bad hij ad-Dhoh’aa met acht raka’aat, op de dag waarop Allah (Subhanahu wa ta’ala)hem de verovering van Mekkah schonk. Dus het aantal is niet beperkt. Of iemand  nou acht of tien of twaalf raka’aat bidt, of meer of minder dan dat, daar is niets mis mee, want de Profeet (Sallallahu alaihi wa sallam) heeft gezegd: ‘De (Soennah) gebeden van de nacht en de dag zijn twee (raka’aat) bij twee.’ De Soennah is om twee bij twee te bidden en na elke twee raka’aat de Salaam te zeggen” (Madjmoe’ Fataawaa Ibn Baaz, 11/389)

Daarnaast heeft Aboe Dharr (RA) overleverd dat de Profeet (Sallallahu alaihi wa sallam) zei:

“Liefdadigheid is dagelijks nodig (of vereist) voor elk deel van je lichaam. Elke Soebh’aan-Allaah (Glorieus is Allah) is een liefdadigheid. Elke Alhamdulilah (alle lof is voor Allah) is een liefdadigheid. Elke laa ilaaha ill-Allaah (er is geen god die het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah) is een liefdadigheid. Elke Allaahu Akbar (Allah is het grootst) is een liefdadigheid. Het goede bevelen is een liefdadigheid. Het slechte verdelgen is een liefdadigheid. Wat voldoende is voor dat (als een liefdadigheid) zijn de twee raka’aat van Dhoh’aa” (Ah’mad, Moeslim, Aboe Daawoed)

Andere geleerden hebben aangegeven dat het minimum raka'aat voor Salat Doha 2 en mogelijk 12 als maximum is en volgens de Maliki traditie worden 8 raka’aat aanbevolen. Volgens de Hadith van Aboe Dharr is het minimum aantal 2 raka’aat; tevens bad de Profeet (Sallallahu alaihi wa sallam) 8 raka’aat. Daarnaast zijn er geleerden, zoals Ibn Djarier at-Tabarie, al-Moelaymie en ar-Roewyanie (van de Shafi'i-wetschool) die zeggen dat er geen maximum aantal raka’aat is die men kan bidden voor Salat ad-Dhoh’aa.

Beloningen 
Er zijn authentieke Islamitische bronnen die vermelden dat er verschillende spirituele voordelen zijn die samenhangen met het regelmatig beoefenen van Salat ad-Dhoh’aa, zoals volledige liefdadigheid voor elk gewricht, belofte van paleis in het paradijs (regelmatig 12 raka’aats verrichten), goddelijke voldoening, verzoening voor zonden. Daarnaast zijn er concrete effecten op het dagelijkse leven, zoals mentale helderheid, ochtend spiritueel anker, bescherming tegen stress.

Vrijwillige gebeden 
Volgens geleerden wordt aangeraden om per dag 12 raka’aats van vrijwillige gebeden te verrichten, waarvan 4 voor het middaggebed, 2 erna, 2 na het Maghrib-gebed, 2 na het Isha-gebed en 2 vóór het Fadjr gebed. Deze vrijwillige gebeden noemt men Rawatib en zijn vrijwillige Sunnah-gebeden, die dus verbonden zijn aan de 5 verplichte gebeden, ze versterken de spirituele band met Allah (Subhanahu wa ta’ala), waardoor ze gelden als Mu’akkadah (ofwel sterk aanbevolen) gelden. Daarnaast wordt ook gemeld dat het geen bezwaar is om de vrijwillige gebeden in de Moskee te verrichten, maar het is beter om deze gebeden thuis te verrichten, want de Profeet (Sallallahu alaihi wa sallam) heeft gezegd: 

"De beste gebeden zijn die welke men thuis verricht, met uitzondering van de verplichte gebeden die in de moskee in gemeenschap verricht moeten worden"

Zoals hierboven werd aangegeven is het verrichten van deze vrijwillige gebeden een manier om toegang te krijgen tot het paradijs. De Profeet (Sallallahu alaihi wa sallam) heeft gezegd: 

"Wie elke dag en nacht twaalf raka'aat vrijwillig bidt, Allah zal hem belonen met een vaste verblijfplaats in het paradijs"