Op de weg van de Islam 

Geboren in een klein Brabants dorp was er weinig contact met de Islam, sterker nog: in de eerste jaren was het woord Islam zelfs (bijna) nooit voorbij gekomen. De familie was niet kerkelijk, maar ik ging in de eerste jaren wel naar de kerk en heb zelfs in het kerkkoor gezeten in de nieuwe kerk. Het waren leuke tijden daar men contact had met een aantal lokale personen, dorpsgenoten, maar het was niet altijd even gemakkelijk. Zeker als de rest van het gezin niet naar de kerk ging. 
Op de lagere school was geen moslim te bekennen of er werd niet over gesproken en op de middelbare school werd alleen de bijbel behandeld tijdens de Godsdienstlessen. Men dacht niet verder en groeide op. 

Op enig moment trouwde een tante met een Turkse man - hij was een gastarbeider - maar het geloof kwam nooit ter sprake, laatst staan het bidden. Maar het veranderde wel in de loop van de jaren. Nadat de opleidingen erop zaten, ging men werken en komt men in aanraking met allerlei ‘aardse’ zaken waar men - terugkijkend - niet trots op hoeft te zijn. Na verloop van tijd ben ik ook ‘boven de rivieren’ gaan wonen, zelfstandig heet dat, en daar ben ik bezig geweest met mijn leven op te bouwen. Hierbij zijn een paar dingen van belang voor de rest van het verhaal, namelijk Pim Fortuyn en Noord-Afrikaanse landen en mensen. 

Het wil dat ik in contact kwam met mensen die in de buurt waren van de partij van Pim Fortuyn - na zijn dood - en ben ik in hierin meegetrokken, heb zijn boeken gelezen en ben zelfs in het huis van Pim Fortuyn en op vergaderingen van de LPF geweest en mensen van deze partij ontmoet. Zelfs heb ik nog in de lokale politiek gezeten - na een tijd in D66 heb meegedraaid - voor een LPF-achtige partij. Het was ook niet wat ik zocht en in die tijd ging ik ook in Noord-Afrika op vakantie en ben geïnteresseerd geraakt in die landen en de mensen. En dat heeft weer geresulteerd in interesse in de landen en de religie. Terug in Nederland kwam er contact met een Egyptische man - die ik ondersteunde met het schrijven van een boek en zijn werk als hulp voor mensen van Arabische afkomst - en die heeft mij uiteindelijk geïntroduceerd in de Islam. Hij heeft mij ook geholpen om de Shahada te doen. 

Maar dan begint het pas. In het begin wist ik niets of nauwelijks wat van de Islam, maar ben zelf gaan zoeken. Want tenslotte is de Shahada niet voor niets, maar het duurde even voordat stap 2 werd gezet en dat was het gebed, wat ik rond en na een zware ziekte heb opgezocht en mezelf heb aangeleerd. Het mag duidelijk zijn: moslim worden betekent zeker niet dat je bepaalde dingen wel doet en andere dingen niet, het is niet shoppen in de Islam. Nee het is compleet de Islam aannemen en dus gaat men kennis opdoen, maar daarover een volgende keer, insha’Allah.